Vorige week stond een buurvrouw weer verbaasd over de heg te gluren. “Waarom doet u het zo?”, vroeg ze half fluisterend. Zelf moet ik er soms om lachen — veel mensen verwachten blijkbaar dat je na je 65e ineens ophoudt met experimenteren in de tuin. Maar eerlijk: mijn tuin is meer mijn speeltuin geworden dan ooit.
Een tuin is geen museum
Vroeger dacht ik dat alles netjes en recht moest zijn — gras als een biljartlaken, de tegels strak in het gelid. Maar op een dag zei mijn kleindochter: “Opa, waarom laat je het gras niet gewoon groeien?” En ze had ergens gelijk… Dus nu groeit er van alles tussen de tegels. Een beetje chaos, ja, maar blijkbaar heeft zelfs de egel mij daarvoor bedankt, want die schuifelt nu dagelijks onder de bessenstruik door.
Waarom zo weinig mensen ‘anders’ tuinieren na pensioen?
- Veel mensen houden vast aan oude gewoontes — zo deden hun ouders het immers ook.
- Er is ongeschreven buurtcode: “het moet netjes”. Mijn buurman (Ed uit Haarlem) zegt altijd dat hij bang is voor commentaar op de app-groep.
- Twijfel? Ik snap het. Ligt misschien aan de generatie.
Toch hoor ik steeds vaker in gesprekken in de Aldi dat mensen dromen van meer wilde bloemen, minder grasmaaien. Maar ja — het eerste onkruidje en ‘zeg, gaat het wel goed met je tuin?’ klinkt over het hek. Nou, misschien hoort dat er gewoon bij.
Praktische tips om ‘eigenwijs’ te tuinieren na je 65e
- Laat delen verwilderen. Kies een hoek waar je gras of kruiden laat groeien. Het scheelt werk én vogels vinden het geweldig.
- Probeer lokale planten. Zelfs een kleine waterbak trekt in de zomer libellen aan. In Amsterdam schiet egels en vogels — geen grap — zijn de vaste gasten nu.
- Maak het jezelf makkelijk. Het hoeft niet allemaal op één dag. Sinds ik het werk over de week verspreid (beetje per ochtend), ben ik minder moe én geniet ik er meer van.
- Gebruik restjes creatief. Oude bakstenen? Maak er een randje van. Gieters met een barst — vullen met aarde en bieslook erin.
- Durf het gesprek aan te gaan. Als een buur vraagt waarom je tuin ‘anders’ oogt, leg het gewoon uit. Mijn ervaring: sommigen zijn stiekem jaloers op minder gedoe.
En als iemand er iets van zegt…
Laatste zaterdag, koffie in de tuin, kwam mijn overbuur langs. “Het oogt zo wild bij jou…” zei hij. Eerst dacht ik: ‘straks weer commentaar’. Maar toen bleek: zijn vrouw was juist fan. Wereld op z’n kop. Dus ja — misschien vinden mensen het uiteindelijk gewoon inspirerend?
De voordelen van minder ‘perfect’ tuinieren
- Meer tijd voor wat je écht leuk vindt. Geen uren meer achter de grasmaaier.
- Biodiversiteit schiet omhoog. Al drie soorten vlinders gezien die ik nooit eerder had.
- Minder stress. Mijn huisarts zegt: “Minder moeten = beter voor je hart.”
Al moet ik eerlijk zeggen: het werkt misschien niet voor iedereen. Sommigen houden gewoon van strak — en da’s ook prima natuurlijk.
Wat nu?
Eigenlijk weet ik het ook niet precies — soms vraag ik me af of ik niet gewoon lui ben. Maar elke ochtend zie ik nieuwe bloemen, vogels, soms een kat uit de buurt… je weet wel, die dikke rooie van verderop. In ieder geval: durf je tuin eigen te maken, hoe oud je ook bent.
Hebben jullie dezelfde ervaring of totaal andere aanpak? Gooi het hieronder in de reacties — misschien steken we allemaal wat van elkaar op. In ieder geval: veel plezier in de tuin, hoe die er ook uit mag zien.
