Op een regenachtige donderdag, ergens in april, vroeg een collega zich plots af wat er gebeurt als je bananenschillen wekenlang in water laat trekken. Het klinkt bizar, ik weet het — maar het internet staat er vol mee, en zelfs m’n buurvrouw uit Rotterdam zweert bij ‘bananenschillen-thee’ voor haar planten. Is dit hét geheime trucje voor urban gardeners of juist een TikTok-hype die overwaait? Tijd om uit te zoeken wat er nou écht gebeurt als je bananenschillen een maand laat sudderen in een fles Spa Blauw (of kraanwater, zo je wilt).
Wat beloven de groengoeroes?
Scroll je door moestuinfora of Nederlandse Facebookgroepen over balkonplanten, dan kom je honderden posts tegen over deze “bananenschillen-groei-explosie.” Het idee: bananenschillen bevatten kalium, magnesium en wat sporenelementen waar planten dol op schijnen te zijn. Door ze in water te laten weken, maak je een soort DIY-mest die je eenvoudig over je kamerplanten of tomaten giet.
Maar werkt dat nou echt, of is het vooral een leuk verhaal voor bij de koffieautomaat? Ik wist het eerlijk gezegd niet en besloot het gewoon eens uit te proberen. Mijn familie verklaarde me voor gek — maar goed, vreemde hobby’s houden het leven spannend.
Zo doe je het (en zo ziet het eruit na 30 dagen…)
- Neem een grote weckpot of een oude jampot. Snijd de bananenschillen in stukjes (hoe kleiner, hoe sneller het ‘trekt’)
- Vul de pot met water — het liefst gefilterd, zeggen sommigen, maar kraanwater werkt ook prima.
- Schil erbij, pot dicht en dan wegzetten op een plek waar niemand hem omstoot. Bijvoorbeeld achterin de keuken, naast die oude zak pasta die je toch nooit meer eet.
- Elke week even ruiken. Bereid je voor: het gaat stinken. Echt.

Na twee weken veranderde het water van helder naar vaag bruin. Vrienden die op bezoek kwamen, vroegen zich af of ik een natuurkundig experiment was begonnen. Na vier weken — ik was het bijna vergeten — was het een soort bananensoep geworden, met een luchtje waar zelfs mijn kat van wegrende. Maar goed, wetenschap vraagt soms om offers.
Wat doet die bananenmix voor je planten?
Volgens eco-tuin-liefhebbers voed je met dit bananenwater je planten zonder kunstmest. Vooral rozen, tomaten en kamerplanten zouden er baat bij hebben. Kalium zorgt bijvoorbeeld voor stevigere stelen en mooiere bloemen. Ik heb het getest op mijn monstera en basilicum. Resultaat? De monstera kreeg een nieuw blad (al weet ik niet of dat toeval was — misschien groeit hij altijd zo in mei). De basilicum rook in ieder geval niet naar bananen… of misschien was dat mijn verbeelding.

Let op! Gooi niet het hele brouwsel in één keer bij je planten. Verdun het met water, minstens 1 op 5, anders kunnen ze gaan rotten of krijgt je huis die eigenaardige geur er gratis bij. Mijn moeder zei altijd: “Met plantenvoeding geldt—less is more.”
Zijn er nadelen? En werkt het overal?
Hier wordt het tricky. Niet elke plant houdt van deze boost. Cactussen en vetplanten, bijvoorbeeld, vinden deze cocktail echt te veel van het goede. En: als je schillen niet eerst goed wast, krijg je pesticiden en rare schimmels gratis mee. In mijn buurtapp hoorden mensen dat fruitvliegjes er dol op zijn. Kan toeval zijn. Of niet.
Plus: De geur… het went nooit helemaal. Je wilt niet dat je partner vraagt of er iemand een biertje heeft gemorst — terwijl het gewoon je DIY-mestje is.
Dus… is het de moeite waard?
Eerlijk? Voor beginnende plantengekken is het een leuk experiment. Het kost niets — behalve wat geurvervuiling. Of je planten nu écht duidelijk harder groeien, daar ben ik nog niet helemaal zeker van… misschien had ik gewoon mazzel met het weer. Maar voor wie zijn kamerplanten wat extra liefde wil geven, is het zeker leuk om eens te proberen. En wie weet, wordt het in 2024 wel dé trend in de Zelfpluktuinen van Amsterdam tot Groningen.
Heeft u al geëxperimenteerd met bananenschillenwater? Deel gerust uw ervaringen hieronder. Of gooi gewoon een schil minder in de GFT-bak deze week — we zijn benieuwd!


