Je denkt misschien dat je alles al hebt gezien in de wereld van tuingereedschap. Maar vorige week, op de volkstuin van mijn collega in Utrecht, gebeurde er iets onverwachts. Een oude buurman – zo’n man die al 40 jaar z’n aardbeien op een rijtje heeft – liet mij een tuinschaar zien die niet van Felco was, en ook niet van zo’n anoniem Chinees merk van de bouwmarkt. En, ja, iedereen stond er een beetje bij te kijken.
het is niet dat ik meteen enthousiast rond ben gaan springen (dat zou trouwens gek zijn voor m’n leeftijd), maar wat ik daarna zag, zette me toch aan het denken. Zou deze schaar echt het best bewaarde tuin-geheim van Nederland zijn? Tijd voor een eerlijke blik.
Hoe vinden mensen meestal een tuinschaar?
Meestal gaat het zo: je zoekt online “beste snoeischaar”, komt uit bij de bekende dure merken — Felco, Gardena, Fiskars. Of je besluit te gokken, loopt bij de Gamma binnen, ziet een “GOEDKOOP!”-sticker en denkt: ach, voor die paar takken… Tot je na drie keer knijpen je pols voelt protesteren en de snoeischaar alweer in de kast belandt.
Mijn buurman (ik noem hem even Willem) zei: “Merk interesseert me niks, als-ie het maar doet en niet na twee seizoenen kapot.” Nou, daar kon ik me iets bij voorstellen.
Wat maakt deze schaar anders?
Hier is ‘ie dan: de Okatsune 103. Niet spotgoedkoop (rond de €35-40), niet de glimmende showcase-uitgave van zo’n Zwitsers merk. Maar – en nu komt het – het knipt als een mes door boter. Zelfs dorre vlierbessenstelen, takken waar andere scharen vooral mee worstelen.
Belangrijker: m’n handen (zelfs na twintig minuten snoeien) voelen niet beurs. Geen blaren, geen kramp. Mijn moeder (tuint al sinds de jaren ’80 in Noord-Holland) zou zeggen: “Handig voor de reuma!” Hoewel, misschien bedoelde ze meer haar breinaalden, maar toch.
Is het de hype waard?
Hype is een groot woord. Ben ik nu opeens voor altijd tegen Gardena? Nee — die zijn ook degelijk. Maar de Okatsune is raar tevredenstellend. De scherpte blijft wekenlang, het mechanisme loopt soepel, het gewicht is net goed. Geen gek rommelend veertje dat je kwijt bent na het snoeiseizoen. En, grappig genoeg, viel het echt op in mijn moestuinchat: “Hé, die Japanse snoeischaar – is die het waard?” Nou ja, blijkbaar praat iedereen erover, soms.
Hoewel ik me afvraag: misschien werkt-ie alleen zo goed omdat ik eindelijk wat vaker het mes laat slijpen. Of omdat ik stiekem gewoon blij ben met iets nieuws…
Wanneer is dit geen goede keus?
Om eerlijk te zijn: als je vooral sierrozen snoeit op zondagmiddag voor het mooie gevoel, kan een goedkopere schaar van Blokker feitelijk ook genoeg zijn. Mijn buurman gebruikt die Okatsune immers elk weekend, jáár in jaar uit. Voor intensief gebruik dus top, voor af-en-toe in je balkonbak misschien overdreven.
En let op: als je hele dikke takken hebt (meer dan ±2 cm? misschien zelfs 1,8, als ik kritisch ben), dan heb je alsnog een takkenschaar nodig. Dus denk even na waarvoor je hem koopt — dat voorkomt teleurstelling.
Hoe herken je een échte Okatsune?
- Japanse tekens aan de zijkant, niet alleen “Made in Japan”
- Geen rare plastic verpakking vol stickers — gewoon een simpele rode doos
- Metalen sluitclipje, niet van plastic
Handige tip van m’n buurvrouw uit Haarlem: koop niet bij de eerste beste webshop. Er zijn nogal wat namaakscharen inmiddels, vooral sinds een of ander vage importeur de markt overnam. Bij een echte lokale tuinwinkel (of bij een grotere keten als Intratuin) zit je meestal goed, vertelde ze. Daar weet je wat je krijgt.
Samengevat: wat wil je nog meer?
Mijn ervaring: De Okatsune is niet goedkoop, niet overdreven duur, maar wel degelijk en verrassend fijn — vooral als je meer dan één keer per jaar wat snoeiwerk te doen hebt. Het is misschien geen “tuinrevolutie”, maar de kans dat je binnen een paar jaar met een glimlach in het voorjaar de schuurdeur openzwaait, is wel groot. In ieder geval — bij mij werkt het zo, al kan ik me vergissen… Iedereen zijn eigen ding.
Heeft u zelf nog een gouden tip voor tuingereedschap? Of een merk dat niemand schijnt te kennen? Laat het vooral weten in de reacties. Wie weet ontdek ik iets waar mijn tuinmaatje straks jaloers op is. In ieder geval: goed snoeien — niet vergeten af en toe de schaar te oliën, zegt mijn moeder altijd. In ieder geval, zoiets…
