Je kon er tot vorig jaar bijna niet omheen: overal zoemden robotmaaiers vrolijk over het gras. De buurman in Utrecht had er één — en was trots. Mijn zwager op Texel liet zo’n ding zelfs tijdens het buurtfeest pronken. Maar nu hoor ik in de moestuin-chat steeds vaker: “Robotmaaier? Laat maar. Ik doe het weer anders.” Wat is er aan de hand? Is de high-tech hype aan het aflopen? Of zijn we gewoon nuchter Nederlands praktisch?
De robotmaaier-hype: van wow naar… tja
Het begon allemaal op die zonnige lentedagen — je weet wel, als het gras in één nacht ineens 3 centimeter groeit. Fabrikanten als Gardena, Bosch en zelfs HEMA kwamen met slimme, stille robotmaaiers. Iedereen dacht: “Top, weer een klus minder!”. En ik snap dat. In het begin leek het leven écht makkelijker. Je zet ‘m neer, programmeert tijden — klaar ben je. Maar ergens in de zomer begonnen de eerste ergernissen: vastlopen op een vergeten tuinslang (is mij dus drie keer gebeurd), verloren oplaadstations, grasranden die toch slierten bleven geven.
Terug naar de roots: handmaaien is terug
De laatste maanden hoor ik ineens opvallend veel tuinders zeggen: “Ik doe het weer gewoon zelf.” Niet eens per sé met zo’n ouderwetse ronkende benzinemaaier, maar juist met handmatige kooimaaiers of zelfs een simpele zeis. Klinkt ouderwets — is het misschien ook — maar het blijkt verrassend doeltreffend. Mijn buurvrouw in Den Haag zegt dat ze door het maai-uur op zaterdagochtend rust vindt. “Daarna koffie in de zon, geen robot die dat kan vervangen.” En ik moet toegeven: voor mijn kleine Rotterdamse stadstuin werkt dat handwerk net zo snel, minus alle oplaadstress.
Waarom kiezen Nederlanders massaal hiervoor?
- Natuurlijke controle: Je ziet meteen waar nog wat moet gebeuren, geen verstopte hoeken
- Minder storingen: Geen app crashes, geen zoeken naar begrenzingskabels (zijn die dingen ooit zichtbaar?)
- Goed voor het lijf: In de moestuin-app hoorde ik zelfs: “Maaien werkt beter dan yoga. Je hoofd leeg, je tuin strak.”
- Milieuvriendelijker: Geen stroom, geen batterijen — gewoon ouderwets bewegen
- Goedkoper: Een degelijke kooimaaier is eenmalig €70 — een robot? Snel €900…
Al moet ik toegeven: heb je een voetbalveld achter het huis, dan wordt het een ander verhaal. Maar voor de klassieke Nederlandse tuin of een volkstuin is deze omslag eigenlijk heel logisch.
Toch niet voor iedereen?
Nu, ik zal niet doen alsof het allemaal ideaal is. Mijn pols deed de eerste week best zeer — oud handvat, beetje roest. En laatst tijdens een stortbui dacht ik alsnog: had ik nu toch maar die robot… Maar de meeste tuinders met wie ik sprak, vinden het nieuwe ritme lekker. Het haalt je even uit je scherm-tijd, geeft direct resultaat en je ruikt het gras écht. Misschien is het gewoon lekker Nederlands eigenwijs: als iets te veel gadget wordt, zoeken we wel weer wat nuchters.
Kortom: mode, hype, of trend?
Wat nu de waarheid is? Geen idee. De robotmaaier zal vast niet meteen verdwijnen. Maar mijn gevoel (en dat van de meeste in mijn straat) zegt: we hebben het geprobeerd, maar eenvoudige oplossingen winnen vaak toch. Misschien wist oma het gewoon beter. Ik denk dat ik voorlopig de robot in de schuur laat — morgen zet ik de koffie na het maaien wel zelf.
Hoe doen jullie het eigenlijk? Laat het weten hieronder. Misschien dat ik volgende week alweer iets nieuws uitprobeer… nou ja, zo gaat dat.
