Soms zie je dingen in je eigen straat waar je twee keer bij stilstaat. Zoals vorige zomer — ik stond de auto te wassen, zie ik mijn buurvrouw van 70 nonchalant suiker tussen haar tomatenplanten strooien. Eerst dacht ik echt dat het een vergissing was. Maar nee, volgens haar is het een oud Hollands trucje. Of het werkt? Ik besloot het uit te zoeken, en daar begon een kleine obsessie.
Suiker in de moestuin: nostalgie of wetenschap?
In ons appartementencomplex in Utrecht doen de meeste mensen het ‘netjes volgens het boekje’: mest, kalk, af en toe wat koffieprut. Maar bij mijn buurvrouw lijkt het altijd net wat groener — letterlijk en figuurlijk. Ze zegt dat haar moeder het ook al deed, ergens in de jaren zestig op een volkstuintje in de Bilt. “Kijk, jongen, wat een smaak krijg je dan!” zei ze laatst, terwijl ze een knalrode tomaat doormidden sneed.
Ik ben er even ingedoken. Het idee erachter — zo las ik in een forum van oudere tuinliefhebbers — is dat een beetje suiker in de aarde de zoetheid van de tomaten zou stimuleren en zelfs bepaalde schimmels weghoudt.
Werkt het echt? Feiten, fabels en mijn eigen test
Er wordt online flink gekibbeld over dit onderwerp. Sommige deskundigen (zoals een columnist in het tijdschrift “Moestuinier” van vorig voorjaar) zeggen: nee, planten nemen geen suiker op via hun wortels. Wat helpt is zonlicht, goede grond en geduld.
Maar — hoewel dit wetenschappelijk misschien niet kloppend klinkt — mijn buurvrouw zweert erbij. In de Facebookgroep “Moestuinmaatjes NL” reageren mensen soms dat hun grootouders dit ook deden. Volgens hen helpt een klein beetje suiker om het bodemleven een boost te geven, waardoor mineralen beter beschikbaar komen voor de plant. Mijn collega van de boekhandel noemt het zelfs “oom Henk zijn geheime wapen” — zo blijft zo’n verhaal leven.
Zelf heb ik het getest, vorig seizoen. Niet in de volle grond, want zoveel ruimte heb ik niet, maar in een paar potten op het balkon. En — hoewel het misschien toeval is — de tomaten smaakten inderdaad zoeter. Of ik me iets inbeeldde? Tja, ik sluit het niet uit. Maar lekker waren ze wel.
Wat moet je weten als je het zelf wilt proberen?
- Gebruik maximaal een theelepel fijne suiker per plant, niet vaker dan eens per twee weken.
- Strooi het rondom de stam, niet direct op de bladeren — dit voorkomt schimmelgroei.
- Beschouw suiker niet als vervanging van mest of compost. Het is meer een mini-experiment (en een nostalgisch extraatje).
- Let op: in sommige gevallen trekt suiker juist mieren aan — ik had er geen last van, maar da’s misschien mazzel.
Regionale tuintips en nog een vaag voordeel
In het tuincentrum waar mijn moeder haar plantjes haalt (die in Amersfoort, u weet wel — bij die grote rotonde), wordt suiker niet aangeprezen. Toch heeft de eigenaar eens verteld dat sommige oude klanten zweren bij een mengsel van suiker, as en eierschillen. Waarom? “Ach, gewoon, omdat het werkt,” kreeg ik als antwoord… hoewel ik daar niet helemaal van overtuigd ben.
Nog een handig weetje: in mediterrane landen mengen ze trouwens soms suiker door gietwater om jonge tomaten sterker te laten wortelen na het verplanten. Of dat in onze natte Hollandse zomers uitmaakt? Ik betwijfel het, maar het klinkt sowieso leuk als tuinpraat.
Dus: moet u suiker strooien tussen uw tomaten?
Eerlijk? Ik zou het vooral doen om het gesprek met de buren op gang te brengen. En wie weet — misschien worden uw tomaten er net zo zoet van als die van mijn buurvrouw. Of het wetenschappelijk klopt, laat ik graag over aan echte specialisten. Maar soms is tuinieren gewoon ook traditie, herinnering en een beetje magie. In ons buurtappje praten ze er nog steeds over.
Heeft u dit ook weleens geprobeerd? Of andere aparte trucs van vroeger? Laat het vooral weten in de reacties — ik ben benieuwd wat er allemaal nog meer leeft in de Nederlandse moestuinen. In ieder geval: fijne oogst!
